This / That / These / Those

Ünite 6 (A1): İşaret sıfatları ve zamirleri

Tümü TensesVerbsEnglish Sentence BasicsBe: am / is / arePersonal Pronouns & PossessionNounsArticlesThis / That / These / ThoseThere is / There arePresent SimplePresent Continuous
1

Demonstratives: Essential Rules & Structure for Identifying Objects

A1

İngilizcede 'Demonstratives' yani 'İşaret Sözcükleri', çevremizdeki nesnelerin veya kişilerin bizden uzaklığına ve sayılarına (tekil/çoğul) göre tanımlanmasını sağlayan temel yapı taşlarıdır. Türkçedeki 'bu, şu, o' ifadelerinin İngilizcedeki karşılıklarıdır; ancak İngilizcede bu ayrım biraz daha fiziksel mesafeye dayanır. 'This' ve 'These' elimizin altında veya çok yakınımızda olan nesneler için kullanılırken, 'That' ve 'Those' biraz daha uzaktaki veya erişimimizin dışındaki nesneleri belirtmek için tercih edilir. Türkçeden en büyük farkı, 'şu' ve 'o' ayrımının İngilizcede tek bir kelimeye (that/those) indirgenmiş olmasıdır. Bu konuyu öğrenirken en önemli nokta, öznenin tekil mi yoksa çoğul mu olduğuna dikkat etmektir. 'This' ve 'That' her zaman tekil isimlerle (is yardımcı fiili ile) kullanılırken, 'These' ve 'Those' her zaman çoğul isimlerle (are yardımcı fiili ile) kullanılır. Türkçede 'bu kitaplar' dediğimizde 'bu' kelimesi değişmezken, İngilizcede 'this' kelimesi çoğul olunca 'these' şekline dönüşür. Bu, İngilizcenin isim-sıfat uyumuna verdiği önemi gösteren temel bir kuraldır. Günlük hayatta bu yapıları kullanırken, sadece fiziksel nesneler için değil, aynı zamanda zaman kavramları (this week, that day) veya soyut durumlar için de kullanırız. Yeni başlayanlar için en büyük hata, çoğul nesnelerden bahsederken 'this' veya 'that' kullanmaya çalışmaktır. Unutmayın: Eğer nesne birden fazlaysa, işaret sözcüğünüz de mutlaka çoğul (these/those) olmak zorundadır. Bu yapıları doğru kullanmak, İngilizce konuşmaya başlarken nesneleri tanımlama ve etkileşim kurma becerinizi ciddi oranda artıracaktır.

Detay
2

Singular vs Plural: Essential Rules for Demonstrative Pronouns

A1

İngilizcede 'This, That, These, Those' kelimeleri işaret zamirleri olarak adlandırılır ve nesnelerin veya kişilerin hem sayıca (tekil/çoğul) hem de mesafesel (yakın/uzak) durumlarını belirtmek için kullanılır. Türkçedeki 'bu, şu, o' mantığından biraz farklı olarak İngilizcede yakınlık mesafesi fiziksel dokunma mesafesiyle doğrudan ilişkilidir. 'This' ve 'These' konuşmacıya yakın olan nesneler için kullanılırken, 'That' ve 'Those' konuşmacıdan uzakta olan nesneler için tercih edilir. Bu ayrımı yaparken nesnenin tekil mi yoksa çoğul mu olduğuna karar vermeniz, ardından 'be' fiilini (is/are) buna göre çekimlemeniz gerekir. Türkçe öğrenenlerin en sık yaptığı hata, Türkçedeki 'şu' ve 'o' ayrımını İngilizceye birebir aktarmaya çalışmaktır. İngilizcede sadece iki mesafe kategorisi vardır: 'yakın' (this/these) ve 'uzak' (that/those). 'That' kelimesi hem 'şu' hem de 'o' anlamlarını karşılar. Ayrıca, çoğul işaret zamirlerini kullandığınızda, işaret ettiğiniz ismin sonuna mutlaka '-s' çoğul ekini getirmeyi unutmamalısınız; aksi takdirde gramer yapısı bozulacaktır. Bu konu, İngilizcenin temel taşıdır çünkü sadece nesneleri göstermekle kalmaz, aynı zamanda 'is' ve 'are' fiillerinin doğru kullanımını öğrenmenizi sağlar. Günlük hayatta bu yapılar, bir şeyi tanıtırken veya bir nesneyi tanımlarken hayat kurtarıcıdır. Örneğin, elinizdeki bir kalemi tanıtırken 'This is a pen' deriz, ancak biraz uzaktaki kalemleri gösterirken 'Those are pens' yapısını kullanırız. Önemli olan nokta, 'This/That' kelimelerinin her zaman 'is' ile, 'These/Those' kelimelerinin ise her zaman 'are' ile kullanılmasıdır. Bu basit matematiksel eşleşmeyi kavradığınızda, İngilizce cümle kurma yeteneğiniz ciddi oranda gelişecektir.

Detay
3

Questions with Demonstratives: Essential Rules & Structure

A1

İngilizcede işaret zamirleri (this, that, these, those), bir nesnenin veya kişinin bize olan yakınlığını ve sayısını belirtmek için kullanılır. Soru sorma aşamasına geçtiğimizde, Türkçedeki 'Bu nedir?' veya 'Şunlar kim?' mantığını İngilizcenin temel cümle yapısı olan 'Özne-Yüklem' dengesine oturtmamız gerekir. İngilizcede soru sorarken 'to be' (am/is/are) yardımcı fiili cümlenin en başına gelir. Türkçede soru eki olan '-mi/mı' cümlenin sonuna eklenirken, İngilizcede bu işlevi cümlenin başına gelen yardımcı fiil üstlenir. Bu, öğrenme sürecindeki en kritik farktır. 'This' ve 'that' tekil nesneler için kullanılırken, 'these' ve 'those' çoğul nesneler için kullanılır. Soru sorarken en sık yapılan hata, yardımcı fiili (is/are) yanlış seçmektir. Tekil bir nesne için 'is' kullanılırken, çoğul nesneler için mutlaka 'are' kullanılmalıdır. Ayrıca 'this' ve 'these' konuşmacıya yakın olan nesneler için, 'that' ve 'those' ise daha uzaktaki nesneler için tercih edilir. Bu ayrım, İngilizlerin dünyayı algılama biçimini yansıtan temel bir kuraldır. Günlük hayatta bu yapıları kullanırken, nesnenin ne olduğunu tam olarak bilmediğimiz durumlarda 'What is this?' veya 'What are those?' kalıplarını kullanırız. Eğer bir kişinin kimliğini sorguluyorsak, nesne zamirleri yerine 'Who' soru kelimesiyle birleştirerek 'Who is that?' şeklinde sorarız. Türkçeden farklı olarak İngilizcede cansız varlıklar için 'what', insanlar için 'who' ayrımı çok katıdır. Bu yapıları doğru kullanmak, sadece dil bilgisi açısından değil, iletişimdeki netlik açısından da büyük önem taşır.

Detay
4

Demonstratives + Nouns: Mastering Proximity and Plurality

A1

İngilizcede 'Demonstratives' yani işaret sıfatları, bir nesnenin veya kişinin bize olan fiziksel uzaklığını ve sayısal durumunu (tekil mi çoğul mu olduğunu) belirtmek için kullanılır. Türkçedeki 'bu, şu, o' mantığına benzerlik gösterse de, İngilizcede mesafe kavramı sadece 'yakın' ve 'uzak' olarak iki ana kategoriye ayrılır. 'This' ve 'These' elimizin altında veya çok yakınımızda olan nesneler için kullanılırken, 'That' ve 'Those' daha uzaktaki nesneler için tercih edilir. Türkçede 'şu' kelimesiyle karşıladığımız orta mesafeli kavramlar, İngilizcede genellikle 'that' (uzak) kategorisine dahil edilir. İşaret sıfatlarını kullanırken en kritik nokta, ismin tekil mi yoksa çoğul mu olduğuna karar vermektir. Eğer işaret ettiğiniz nesne tekil ise 'this' veya 'that' kullanırsınız; ancak nesne çoğulsa mutlaka 'these' veya 'those' kullanmanız gerekir. Türkçeden en büyük farkı, İngilizcede işaret sıfatının hemen ardından gelen ismin çoğul eki alması zorunluluğudur. Örneğin, Türkçede 'bu kitaplar' derken 'bu' kelimesi değişmez, ancak İngilizcede 'this books' demek büyük bir gramer hatasıdır; mutlaka 'these books' demelisiniz. Günlük hayatta bu yapıları kullanırken, sadece fiziksel mesafeyi değil, bazen psikolojik mesafeyi de ifade edersiniz. Konuştuğunuz konu size yakınsa 'this', uzak veya geçmişte kalmış bir meseleyse 'that' kullanmak çok daha doğal bir İngilizce sağlar. Öğrenme sürecinde sıkça yapılan hata, 'these' ve 'this' kelimelerinin telaffuzunu karıştırmaktır. 'This' kelimesindeki 'i' sesi kısa ve keskin, 'these' kelimesindeki 'ee' sesi ise uzun ve gülümser bir ifadeyle çıkarılır. Bu ayrımı yapmak, karşı tarafın sizi doğru anlaması için hayati önem taşır. Son olarak, işaret sıfatları sadece bir ismin önünde 'sıfat' olarak değil, tek başlarına 'zamir' olarak da kullanılabilirler. 'This is my pen' (Bu benim kalemim) derken işaret sıfatı bir ismi nitelerken, 'What is this?' (Bu nedir?) derken bir ismi temsil eder. Her iki durumda da temel kuralımız olan mesafe ve sayı dengesi asla değişmez. Bu temel yapıyı oturttuğunuzda, çevrenizdeki dünyayı tarif etme yeteneğiniz bir üst seviyeye taşınacaktır.

Detay