Be: am / is / are

İngilizcede 'be' fiili (am/is/are), bir cümlenin temel taşıdır ve Türkçedeki isim cümlelerinde kullandığımız '-dir, -dır, -im, -sin' gibi eklerin karşılığıdır. Türkçede bu ekler kelimeye bitişik yazılırken, İngilizcede 'to be' fiili ayrı bir kelime olarak özne ile isim/sıfat arasına yerleştirilir. Bu durum, İngilizce öğrenen Türk öğrenciler için en sık karşılaşılan adaptasyon sürecidir; çünkü Türkçede 'Ben öğrenciyim' dediğimizde tek kelimeyle işi bitirirken, İngilizcede 'I am a student' diyerek özneyi, fiili ve nesneyi ayrı ayrı belirtmemiz gerekir. 'Am', 'is' ve 'are' kullanımı tamamen cümlenin öznesine bağlıdır. 'I' (Ben) öznesi her zaman 'am' ile eşleşir. Üçüncü tekil şahıslar olan 'He' (O - erkek), 'She' (O - kız) ve 'It' (O - cansız/hayvan) için her zaman 'is' kullanılır. Geriye kalan tüm özneler; yani 'You' (Sen/Siz), 'We' (Biz) ve 'They' (Onlar) için ise 'are' tercih edilir. Bu kural sabittir ve asla değişmez; yani özne değiştiği anda yardımcı fiil de otomatik olarak değişmek zorundadır. En çok yapılan hatalardan biri, Türkçedeki ek mantığından dolayı 'am/is/are' fiillerini cümlede kullanmayı unutmaktır. Örneğin, 'I happy' demek gramer açısından tamamen yanlıştır; çünkü cümlede bir 'eylem' veya 'durum bildirici' (be) eksiktir. Doğrusu 'I am happy' olmalıdır. Ayrıca, 'he', 'she', 'it' öznelerinde 'is' kullanmak yerine yanlışlıkla 'are' kullanmak da sık karşılaşılan bir hatadır. Bu yapıları günlük hayatta daha doğal kullanmak için 'I'm', 'You're', 'He's' gibi kısaltmaları öğrenmek, konuşma hızınızı ve akıcılığınızı artıracaktır.

İngilizcede 'olmak' fiili olan 'to be' (am, is, are) yapısını olumsuz hale getirmek, aslında oldukça basit bir mantığa dayanır. Türkçede olumsuzluk eki olan '-me/-ma' veya 'değil' kelimesini fiilin sonuna getirirken, İngilizcede olumsuzluk eki olan 'not' kelimesini doğrudan yardımcı fiilden (am, is, are) hemen sonra ekleriz. Bu yapı, bir şeyin durumunu, kimliğini veya konumunu reddetmek istediğimizde kullandığımız temel bir taş gibidir. İngilizce öğrenmeye yeni başlayan biri için en önemli kural, 'not' kelimesini asla özneden önce kullanmamaktır; her zaman yardımcı fiilin arkasına yerleştirilmelidir. Türkçe ile İngilizce arasındaki en büyük fark, İngilizcede her öznenin (I, you, he, she, it, we, they) kendine has bir yardımcı fiili olması ve olumsuzluk yapısının bu fiile yapışık bir şekilde ilerlemesidir. Günlük konuşma dilinde ise 'is not' yerine 'isn't', 'are not' yerine 'aren't' gibi kısaltmalar (contractions) çok sık kullanılır. 'Am not' yapısının ise bir kısaltması yoktur ve her zaman açık yazılmalıdır. Bu kısaltmalar, konuşmanızı daha doğal, akıcı ve ana diline yakın hale getirecektir. Öğrenirken dikkat etmeniz gereken en kritik nokta, 'is' yardımcı fiilinin üçüncü tekil şahıslar (he, she, it) için kullanıldığını, 'are' yardımcı fiilinin ise çoğullar ve 'you' öznesi için kullanıldığını unutmamaktır. Türkçedeki 'değilim, değilsin, değil' çekimlerinin İngilizcedeki karşılığı olan 'not' ekini doğru yere yerleştirdiğinizde, cümleniz tamamen olumsuz bir anlam kazanır. Özellikle 'I am not' yapısında 'not' kelimesinin yerini karıştırmamaya özen göstermelisiniz; çünkü yanlış yerleştirilen bir 'not', cümlenizin gramer yapısını tamamen bozabilir.